Η θαλιδομίδη είναι ένα φάρμακο που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1950 ως ηρεμιστικό. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της ναυτίας σε έγκυες γυναίκες, αλλά αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση περίπου 10.000 βρεφών με παραμορφωμένα άκρα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, με άλλα σοβαρά προβλήματα, όπως τύφλωση, κώφωση και καρδιακά προβλήματα. Περισσότερα από τα μισά από αυτά τα παιδιά πέθαναν. Αυτή η κρίση οδήγησε σε πιο δομημένους κανονισμούς για την ανάπτυξη και τη χρήση φαρμάκων. Σήμερα, η θαλιδομίδη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων μορφών καρκίνου και για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της λέπρας.